De zak van Sinterklaas.

Het is 1:40, Kay ligt in bed na een avondje Eindhoven. Laptop op zijn nachtkastje. Kortom, tijd voor een blog.

Het is een koude, barre, harde proefwerkweek. En dat overdrijf ik, maar dat doet elke puber. Maar zonder puberaal gedrag, mijn proefwerkweek is niet leuk, stress, leren, geen dagschema. Ik ben zoo blij dat het er weer bijna opzit. Maandag Geschiedenis en iets van Engels, maar daar hoef ik niet voor te leren. En dinsdag ben ik zelfs lekker vrij! Toch was ik erg blij dat ik deze avond er weer eens tussenuit ging.

Deze avond was ik in Eindhoven, mijn stad, ik hou echt van die stad. Ik werd achtervolgd door Jorrit, Mathijs en Branden. En Kishana (sla me alsjeblieft kapot als ik je naam verkeerd schrijf) was er ook. Lekker door 't centrum gelopen, veel lol gemaakt, gratis thee gedronken en gratis deo gekregen. Kortom, alle elementen voor een geweldige avond waren aanwezig.

Maar vanwege deze stomme proefwerkweek is mijn week niet zo boeiend geweest, soms met wat mensen naar het centrum na school. Maar dat is het dan ook wel. Dat is nu gelukkig een beetje voorbij. En dat mag ook wel, het is pakjesavond, ofnouja, het is 5 december. Al 1:47 minuten lang, en het is voelbaar, alhoewel de elementen voor een echte pakjesavond niet aanwezig zijn. Wij slaan het volgens mij over dit jaar, morgenmiddag wel even langs m'n oma, maar dat is dan ook wel alles wat de goedheilig man mij brengt.

Mijn blog begint op zijn eind te komen, en ik merk dat m'n hersenen willen nadenken om iets voor de blog te verzinnen, maar dat mag niet. Het moet vanzelf gaan, bloggen moet mijn tweede natuur worden. En tot die tijd zijn mijn blogs gewoon bagger, het spijt me, maar zo is het leven. Misschien worden ze nooit goed, maar dat boeit me niet. De toekomst brengt me genoeg, het feest van Mathijs en Peet komt eraan, mijn verjaardag (dat is niet echt speciaal eigenlijk) komt eraan, kerstvakantie begint mijn naam te roepen, en kerst en oud en nieuw vragen ook mijn aandacht.

Maar het is bijna 2 uur, en ik was best moe vandaag overdag, dus ik denk dat ik mijn laptop met liefde afsluit en mijn bed opzoek.

Doeg lieve Bloggers.

don't stop, make it pop DJ, blow my speakers up.

Lekker warm in bed check

Laptop erbij check

Mijn eigen laptop check

We kunnen beginnen!

Ten eerste moet ik iets bekennen, ik heb al een paar dagen mijn laptop terug. Maar ik had nog niet de tijd gekregen om een blog te schrijven. Nu is 't lekker laat, nietzo druk op internet en ik ben klaar met leren.

't Is alweer een tijdje geleden dat ik iets langs schreef, wat niet voor school was. Moet er weer een beetje inkomen.

Mijn samsung laptop is dus terug van de reparatie, veel sneller dan ik had verwacht. Helaas vonden ze het wel nodig een nieuwe harde schrijf erin te duwen, dat is stiekem ook het enige dat ze hebben gedaan. Maar dat betekend wel: Weg liedjes, Weg vakantie foto's en alle andere foto's, weg alle films. Maarja, eigen schuld. Ik ben zo'n sukkel die niet back-up't.

In de tijd dat mijn laptop kapot was, was mijn leven ook niet erg boeiend. Gister heb ik bij Aafke thuis Hostel gekeken, met Mathijs en Brandon. En vandaag was Demi hier. En de rest van de week hang ik een beetje achter de TV en zat ik veel op papa's laptop. En de vooruitzichten zijn niet veel beter, de proefwerkweek komt er weer aan. Woensdag breekt het maandelijkse feestje voor scholieren van het Udens College weer aan.

Morgen dus lekker leren, de havo is wel makkelijker. Maar 't is jammer genoeg niet zo dat ik niets meer moet doen. Ook ben ik lekker bezig met mijn maatschappelijke stage, of nouja. Onze maatschappelijke stage. Waarom heb ik nou een project verzonnen waar zoveel tijd in gaat zitten? Ik wil een debat gaan organiseren. Het Udens College wil gaan uitbreiden, maar de Gemeente Uden houdt de geldsluis dicht. En daar wil ik de twee partijen dus lekker over laten ruzie. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Wens me alsjeblieft succes met mijn proefwerkweek en stage. En verwacht maar een blog van me op korte termijn.

Maar de klok tikt onverbiddelijk door. Ik denk dat mijn lichaam zometeen om slaap gaat schreeuwen. Dus ik ga er maar een einde aan maken. Maar eerst een huishoudelijke mededeling.

Ik heb een DailyBooth aangemaakt, en ik zou het wel leuk vinden als jullie me volgen enzo. LINK

Doeg lieve lezers, tot heelsnel.

Luister dit nummer 3 keer en ik verzeker je dat je een gehele week last heb van een irritant fijn nummer in je hoofd.

Geloof wat er niet is.

Proefwerkweek is niet leuk, hoewel. Afgelopen week was bestwel goed te doen. Nu zit ik al een aantal uren op Duits en Engels stuk te gaan. En het komt maar niet in mijn hoofd. En daar heb ik een zo’n hekel aan. Nogeven! En dan is het weer voorbij. Maar tussen het leren door ben ik ook begonnen aan een verhaal. Ik ga er lekker nog niks over zeggen. Maar het wordt lang, en waarschijnlijk krijgen jullie het toch niet te lezen. But I like it.

Deze week was er eigenlijk best veel dingen om over te bloggen, een jongetje van 6 die in een ballon wegvliegt. Maar als de ballon neerstort blijkt dat het jongetje er niet in zit, en komen ze erachter dat hij al die tijd in de garage zat. Als dat verhaal echt waar is, dan is dat jochie echt geweldig, een vliegveld is stopgezet. Helikopters zijn achter de ballon aangevlogen. En hij zat stiekem gewoon een beetje te zitten in de garage. Maar ik weet niet of het allemaal zo echt is. En net zag ik ooknog een filmpje waarin het jongetje, van 6 jaar oud(!). Wéér een interview moet doen, en alles onderkotst. Gun hem ook even rust, hij is 6!

Maar daar wilde ik helemaal niet over bloggen, en ook niet over een baby die op de rails van een treinspoor valt. Door een trein aangereden wordt. En het nog overleeft ook! Nee, ik wilde het hebben over vrede. Net kwam vrede in me op, vraag me niet waarom. En ik ging nadenken. Vrede is best raar. Ikzelf geloof heelerg in vrede, wat dat betreft ben ik net een hippie. Vrede en Liefde zijn de beste wapens ter wereld. Maar, hoezeer ik ook geloof in vrede, er zal nooit vrede zijn. Ik weet dus dat het onbereikbaar is, maar toch is het een van de dingen waar ik het meest in geloof. Dat is toch... gek? Maar, wat denken jullie? Zal er ooit wereld vrede zijn? Volgens mij niet, ik denk dat er nooit een moment zal zijn. Waarop iedereen tegen elkaar zegt. He! Wij twee hebben geen ruzie, net zoals de rest van de wereld. Dat kan niet, er zijn teveel persoonlijkheden op de wereld. Er zullen altijd botsingen blijven. Maar ikzelf zal proberen, alle botsingen te vermijden. Want vrede is supermooi.

En nu moet ik denk ik weer verder met Engels, maar mijn hoofd staat er totaal niet naar. Ik ben over mijn leergrens van vandaag heen. Ik kan niet meer. Help?

Doeg lieve lezers, wens me succes voor maandag en dinsdag. Als je duimt, en ik haal goede punten. Beloof ik dat ik meer blog.