hihi met sisi

Het is een saaie maandag, de middagpauze is zojuist begonnen. Rob en ik staan in de Super. Ik wil drinken! Denk ik impulsief als ik voorbij een rij met allemaal felgekleurde pakken loop. Ik pak een pak, zonder echt te kijken wat het is. 'De kleur staat me aan'. Ik kan me niet echt herinneren hoeveel muntjes er in mijn kapotte Griekse portemonnee zitten, en op de prijs heb ik ook niet echt gelet. Toch lukt het mij het pak voorbij de kassa te krijgen. En na het verorberen van een (niet zo lekker) saucijzenbroodje van Rob, maak ik het pak open en neem een slok.

'Toch niet zo lekker', ik neem nog wat slokken, maar het rode sap bevalt me niet. Eenmaal bij school aangekomen zie ik Andrej, ik groet hem en rijk hem mijn net gekochte, vrijwel geheel gevulde pak aan. 'Hier, mag je hebben.' Andrej nam het pak met alle plezier aan.

'Sisi was lekker!' vang ik de les daarna op. Ik maak mensen diep gelukkig, zo ben ik gewoon.

Stap voor stap

Het is koud onder de rivier, het prachtige witte wonderland is verdwenen. Het leek erop dat het maar een grauwe, trieste bedoeling werd vandaag. Tot die zon doorbrak, de zon! Het was fijn, voor het eerst in tijden, kwam er weer een lichtbundel door het raam. En ik genoot. Van mij kroket- en frikandelbroodjes. Daar liep ik dan, in de pauze. Samen met een paar vrienden, van de Super de Boer naar de school. De weg lijkt altijd zo lang, maar vandaag was het genieten. Kay liep om, langs de sportvelden, om de school. Om zo, de hele pauze lekker gelopen te hebben.

Ik kan niet wachten op de zomer.

Dit is bestwel een nieuw 'iets' hier. Want wie dit een blog noemt is een mietje, ik ga voor... 'ditjes en datjes'. En nu wil ik niet dat je daar vragen over gaat stellen, want ik weet ook niet waarom.

Dikke doei!